HOW 401: เมื่อรู้รหัสประจำตัวและที่นั่ง
ตอนนี้ผมอยู่ในแถว
กำลังจะจับฉลากเลือกที่นั่งของรร.ในปีนี้
แน่นอนว่าไม่ว่าใครก็ต้องตื่นเต้นเหมือนกันทั้งนั้นแหละ ....แถวที่ค่อยๆขยับเข้า
ก็ทำให้ใจผมขยับเป็นจังหวะไม่แพ้กัน
“ไหนหมายเลขที่นั่งอะไรน่ะน้อง?”
เสียงของพี่ชายทำให้ผมสะดุ้ง ...อา นี่ผมคงเหม่อไปหน่อยสินะ
ผมรีบพูดออกมาโดยไม่ทันดู
“7 ?”
“ไม่ใช่แล้วๆ นั่นมันเลขประจำตัว”
“หวา~ ขอโทษฮะ พชรที่นั่งหมายเลข 11 ฮะ ” ผมรีบแก้
ช่างรอนจดลงบนกระดาษยิ้มอย่างเหนื่อยใจให้ผมนิดหนึ่งแล้วให้ผมไปนั่งที่
.
.
.
.
.
.
“11...11...” ผมพึมพัมเบาๆกับตัวเอง กวาดมองเพื่อนแต่ละคน
ก่อนจะมาหยุดหน้าโต๊ะ แม้ว่าจะรู้สึกเสียดายนิดๆที่ไม่ได้นั่งติดระเบียง
แต่มองเห็นคนนั่งข้างๆแล้ว
ไม่ได้นั่งริมระเบียงก็ไม่เป็นไร
“นาย
แมงลักสินะ” เพียงทักผมก่อน ผมทำได้แค่ยิ้มให้ก่อนจะนั่งลงข้างๆ
ทำไมวันนี้ รู้สึกไม่เป็นตัวเองเอาซะเลย
ผมไม่ได้ตื่นเต้นถึงขนาดจะต้องเงียบขนาดนี้ซะหน่อยนี่นา!!!
…..
ผมเป็นคนเก็บความรู้สึกไม่เก่ง แต่ตอนนี้ผมรู้สึกได้เลยว่า ถ้าพูดอะไรออกไป
มันต้องแย่กว่าเดิมแน่ๆ...
ตอนนี้ผมทำได้แค่หยิบ MP3 มาฟังเท่านั้นแหละ
โลกในห้องเรียนวันแรกถึงได้มีเสียงดังขึ้นมาบ้าง
ผมไม่ใช่ไม่กล้าพูดอะไรกับคนข้างๆ
แต่เพราะผมมีเรื่องมากมายเกินไปจนไม่รู้จะเริ่มเรื่องราวยังไง
.
.
.
“สวัสดีครับ ผมชื่ออินนะครับ” เสียงจากด้านหลังทำให้ผมหลุดออกจากห้วงความคิด
เจ๋งเลย
“สวัสดีครับ
ใบแมงลักครับ” ผมหันกลับไปทักทาย อ๋า คนนี้คนที่ผมเห็นผ่านๆเมื่อครั้งนั้น
ได้คุยด้วยซักที
“โอ้ ชื่อแปลกนะครับเนี่ย ก็ดีครับ ไม่ซ้ำใครดี” อินพูดขึ้นมา ผมได้แต่หัวเราะเบาๆ
“ครับ
คงไม่มีใครชื่อเล่นยาวขนาดนี้หรอกเนอะ” ยาวเท่าชื่อจริง
แถมเขียนเยอะกว่าชื่อจริงอีกต่างหาก.....
ดูเหมือนว่าทั้งผมและอินจะรู้สึกได้ถึงรังสีบางอย่างที่ร้อนวูบ
แถมใจราจะตรงกันซะด้วยนะอิน.....
ก็มองไปทางเดียวกันเลยนี่นา......
แต่ไม่ทันจะรับรู้เรื่องราวอะไร
สายหูฟังเจ้ากรรมก็ดันลื่นหลุดจากคอ มาพันกันอยู่บนขา
ผมเลยจำเป็นต้องยืนเพื่อแก้สายหูฟัง พร้อมๆกับดวงตาสบกับเด็กผู้หญิงคนสวยเจ้าของรังสีพระอาทิตย์พอดี
....แย่แล้ว แมงลักงานเข้า!!!!
“ส..สวัสดีครับ จากนี้ฝากตัวด้วยนะครับ”
แก้ปัญหาเฉพาะหน้าด้วยกันคุยด้วยไปซะเลย แต่สาวเจ้าก็ได้แค่พยักหน้าบางๆ
โอ๊ย....มิกกี้เมาส์คุ้มครองๆๆๆ ..
ผมค่อยๆนั่งลงกลับเข้าที่
พร้อมกับได้ขนมสีสวยจากอินพอดี
อีก 1 ปีต่อจากนี้คงจะเป็นอะไรที่มีความสุขแฮะ~
สรุปเหตุการณ์
·
สถานะอารมณ์อึนๆเบลอๆเล็กน้อยตั้งแต่เปิดเทอม จะรอดไหมเนี่ย....
·
ได้ที่นั่งหมายเลข 11 ข้างๆหนุ่มเพียง
·
แถมข้างหน้าเป็นกรกับจริงใจอีกต่างหาก
·
ดีใจนิดหน่อยเพราะไม่ได้คนที่ชวนคุยยากหรือน่ากลัว
·
น...นั่งเกือบข้างหลัง ..แย่แล้ว
·
ทั้งปีคงต้องรบกวนเพียงเยอะแน่ๆ ยืมสมุดหน่อยนะ : )
·
ได้อินช่วยชีวิตจากอาการที่ตัวเองกำลังพูดไม่ออก ขอบคุณมากก ก กก 55+
·
ข้างหลังเป็นเมย์ ยังแอบกลัวอยู่เล็กน้อยว่าจะมีดินสอยางลบลอยอีกหรือเปล่า
·
แต่ก็โอเค
·
ต้องหาโอกาศคุยกับทุกคนอีกให้ได้!
อ๊า~
ส่งๆๆ
ต่อไปนี้ก็ฝากอีหนูด้วยนะคะทุกคน TT ขอโทษที่แต่งช้าไปนิดนะคะ
เราพึ่งตามอ่านค่ะ เลยขอโยงเรื่องซะเลย ขอบคุณมากค่ะ!!! ขอโทษด้วยที่แต่งน้อยค่ะ
เพราะเราอู้งานมาแต่งล่ะ *ร้องไห้
ให้ปรับปรุงตรงไหนบอกได้เลยนะคะ
: ))